Open zijn en afsluiten
– De aquarel bij dit artikel is door mij gemaakt en hier een metafoor voor open zijn en afsluiten! –
Open zijn en afsluiten
We kennen het allemaal: momenten waarop we ons openstellen, en momenten waarop we ons liever even terugtrekken. Soms is dat een keuze, soms gebeurt het vanzelf. Alsof iets in ons op slot gaat of juist opengaat, zonder dat we precies weten waarom.
Open zijn wordt vaak gezien als iets positiefs. En dat is het ook: het vraagt moed om jezelf te laten zien, om te delen wat er in je leeft, om geraakt te mogen worden. In die openheid ontstaat vaak echt contact. Ruimte. Vertrouwen.
Maar open zijn is niet hetzelfde als altijd alles geven. Soms voelt het veilig om open te zijn, soms niet. En dan is het niet zwak of fout om je even af te sluiten – het is juist wijs. Ons systeem weet vaak goed wat het nodig heeft. Een muur is soms geen verdediging, maar een bescherming. En daar mag je naar luisteren.
In mijn werk zie ik hoe mensen soms streng zijn voor zichzelf: “Ik zou me meer moeten openstellen.” Maar openheid heeft pas waarde als het gedragen wordt door eigen regie. Je mag kiezen voor wie je open bent. En wanneer. En hóe ver. Afsluiten is geen falen; het is soms precies wat nodig is om jezelf bij elkaar te houden.
De kunst zit in het afstemmen. Kun je voelen wanneer je hart vraagt om ruimte, en wanneer het juist rust nodig heeft? Kun je jezelf toestaan om beide bewegingen te maken, zonder oordeel?
Want zo bewegen we als mensen: open, gesloten, aarzelend, verlangend. Als eb en vloed. De kracht ligt niet in het altijd open zijn, maar in het luisteren naar wat klopt.
Open zijn kan helen. Afsluiten kan beschermen. En beide zijn nodig om in balans te blijven.
Ronnie
Coaching | Counseling | Hooggevoeligheid
