Over mijn Inner Bloom serie

In deze serie verschuift de aandacht van het zichtbare naar het innerlijke.
De bloem wordt geen onderwerp op zichzelf, maar een ingang—een vorm waarin iets anders zichtbaar wordt.

De werken tonen momenten van ontvouwing. Niet als een lineair proces, maar als een reeks benaderingen: openen, verstillen, keren, naderen. Soms is er een duidelijk middelpunt, soms verdwijnt dat en ontstaat betekenis juist in de ruimte ertussen.

Door het beeld te vergroten en in te zoomen op fragmenten, verliezen vormen hun vanzelfsprekende herkenbaarheid. Wat overblijft is beweging—zacht, organisch, zonder vaste richting. Het oog wordt uitgenodigd te vertragen en te dwalen, zonder direct tot een conclusie te komen.

Aquarel speelt hierin een essentiële rol. Het water laat zich niet volledig sturen en maakt ruimte voor toeval. Randen vervagen, kleuren vloeien in elkaar over—juist daarin ontstaat een spanning tussen controle en loslaten. Het beeld vormt zich in lagen, maar blijft open.

Kleur ondersteunt die ervaring. Zachte overgangen tussen warm en koel creëren een balans waarin geen element overheerst. Licht maakt niet alleen zichtbaar, maar laat ook ruimte.

Inner Bloom gaat niet over de bloem als object, maar over wat zich van binnenuit ontvouwt.
Over aandacht, nabijheid en de stilte waarin vorm en betekenis elkaar raken—zonder volledig vast te liggen.