Over mijn Sculptural Silence serie

In deze serie wordt de kern van de bloem het vertrekpunt van transformatie. Vanuit de kern ontvouwen vormen zich, lossen op en verschijnen opnieuw in een voortdurende staat van wording. Het beeld beweegt zich tussen aanwezigheid en verdwijnen, tussen organische structuur en autonome abstractie.

Transparante lagen aquarel creëren een fragiel ruimtelijk veld waarin kleur en vorm lijken te ademen in plaats van zich vast te zetten in duidelijke contouren. Open delen van het papier blijven actief als stilte, licht en rustpunt.

De werken onderzoeken een liminale ruimte — een overgangsgebied waarin vormen nooit volledig onthuld of geheel opgelost zijn. De schildering verbeeldt daardoor een innerlijke beweging van groei, verschuiving en stille transformatie.

Door terughoudendheid, ambiguïteit en subtiele atmosferische verschuivingen nodigt deze serie uit tot een trage manier van kijken, waarin betekenis zich geleidelijk ontvouwt, alsof zij achter een sluier aanwezig is.