Over mijn werk | Tussen verstilling en beweging

Bloemen als bron

De natuur vormt een belangrijk vertrekpunt in mijn werk, en bloemen in het bijzonder. Ik kijk naar hun organische vormen, kleuren, transparantie en manier van groeien. Uit deze waarnemingen ontstaan nieuwe halfabstracte beelden.

Bloemen zijn stil en toch nadrukkelijk aanwezig. Hun schoonheid dringt zich niet op, maar ontvouwt zich wanneer je werkelijk kijkt. In hun kleuren, lijnen en openingen ligt een beweging besloten die tegelijk ingetogen en levendig is. Ze brengen licht en vreugde, terwijl ze ook teer en kwetsbaar blijven.

Juist in die kwetsbaarheid schuilt kracht. Bloemen bewegen mee met wind en regen, kunnen stormen doorstaan en vinden steeds opnieuw een weg naar het licht. Insecten weten hen te vinden. Hun zaden worden verspreid en laten op andere plaatsen nieuw leven ontstaan. Die voortdurende beweging tussen verschijnen en verdwijnen, kwetsbaarheid en veerkracht, stilte en groei vormt een belangrijke onderstroom in mijn kunstenaarschap.

Over mijn kunstenaarschap

Aquarel- en textielkunst over verstilling, ingehouden beweging en veranderend perspectief.

Mijn werk ontstaat vanuit een aandacht voor wat zich niet onmiddellijk prijsgeeft. In gelaagde, organische vormen onderzoek ik licht, ruimtelijke spanning en transparantie. De beelden lijken soms stil, maar dragen altijd beweging in zich: een verschuiving, een omkering of een vorm die zich langzaam ontvouwt.

Aquarel en textiel vragen ieder om een andere manier van werken. In aquarel spelen water, pigment en toeval een belangrijke rol. Transparante lagen vloeien in elkaar over, terwijl eerdere sporen zichtbaar blijven. In mijn textielwerk ontstaan gelaagdheid en ruimte door materiaal, structuur, licht en de manier waarop het werk hangt of beweegt. In beide disciplines zoek ik naar een evenwicht tussen sturen en loslaten.

Geen vaste aanblik

Mijn werk heeft niet altijd één vaste oriëntatie of een vanzelfsprekende voor- en achterkant. Sommige aquarellen kunnen worden gedraaid of omgekeerd en krijgen in iedere stand een andere beweging en ruimtelijke werking. Mijn textielwerk is vaak tweezijdig: beide kanten maken deel uit van hetzelfde werk, maar tonen een ander beeld.

Deze veranderlijkheid is geen bijkomstigheid, maar een wezenlijk onderdeel van mijn kunstenaarschap. Het werk biedt geen definitieve aanblik. Het verandert met de ruimte, het licht, de positie en het moment waarop ernaar wordt gekeken.

Ruimte voor de kijker

Ik maak het werk, maar leg niet volledig vast hoe het moet worden ervaren. De kijker of degene die ermee leeft, krijgt ruimte om een eigen oriëntatie, nabijheid en betekenis te vinden. Daardoor ontstaat een ontmoeting tussen het werk, de omgeving en de persoonlijke blik.

Voor mij betekent kijken niet alleen herkennen, maar ook vertragen, bewegen en opnieuw waarnemen. Wat eerst gesloten of stil lijkt, kan vanuit een ander perspectief open en beweeglijk worden. Zo blijft het werk zich ontwikkelen, ook nadat het mijn atelier heeft verlaten.

Tussen stilte en beweging

In mijn werk zoek ik naar het gebied tussen aanwezigheid en afwezigheid, kwetsbaarheid en kracht, stilstand en beweging. Niet alles hoeft direct benoemd of verklaard te worden. Juist in de open ruimte kan een persoonlijke ervaring ontstaan.

Mijn werk nodigt uit tot vertragen, omkeren en opnieuw kijken — en laat ruimte aan de ander om mede te bepalen hoe het zich toont.