Turning Inward – de beweging naar binnen
Sommige werken ontstaan niet vanuit een stil punt, maar vanuit beweging.
Bij Turning Inward merkte ik dat de vorm zich niet wilde openen, maar juist wilde terugkeren. De lijnen begonnen te buigen, te draaien, alsof ze hun eigen middelpunt opzochten. Het werd geen bloem die zich naar buiten richt, maar een vorm die zich naar binnen vouwt.
Tijdens het schilderen voelde dit werk anders dan eerdere stukken in de serie Inner Bloom. Waar in eerdere werken de verstilling sterker aanwezig was, ontstond hier een zachte spanning. Een beweging die nog niet tot rust is gekomen, maar wel een duidelijke richting heeft.
Aquarel speelt daarin een belangrijke rol. Het water laat de verf zijn eigen weg vinden. Soms stroomt het door, soms trekt het zich terug. Je volgt, stuurt een beetje, maar nooit volledig. Juist in dat proces ontstaan vormen die niet bedacht zijn, maar zich aandienen.
De combinatie van roze en diep blauw versterkt die beweging. Het roze draagt het licht en de vorm, terwijl het blauw ruimte en diepte geeft. Samen trekken ze het beeld naar binnen, zonder het af te sluiten.
Turning Inward gaat voor mij over dat moment waarop de aandacht kantelt.
Van buiten naar binnen. Van vorm naar kern.
Misschien is het geen eindpunt, maar een overgang.
Een fase waarin iets nog in beweging is, maar al duidelijk een richting heeft gevonden.
Wil je verder kijken? Ontdek meer aquarellen uit Inner Bloom — Een verdere ontwikkeling en lees hoe de serie zich vanuit Een eerste verkenning verder ontvouwt.
