Nearness | Over wat zich tussen vormen afspeelt
Soms zit de betekenis niet in een vorm zelf, maar in de ruimte ertussen.
Bij Nearness merkte ik dat mijn aandacht verschoof. Ik was minder bezig met het vastleggen van één centrale vorm, en meer met hoe vormen zich tot elkaar verhouden. Hoe dicht ze elkaar naderen, zonder samen te vallen.
Tijdens het schilderen ontstond in de ruimte tussen de vormen zowel spanning als verbinding. De donkere blauwe vlakken werkten niet als lege achtergrond; ze kregen bijna een eigen vorm. Ze scheiden de bloemvormen van elkaar, maar maken juist daardoor voelbaar hoe dicht ze bij elkaar zijn.
Vooral rond het midden ontstonden kleine openingen en donkere doorgangen waar mijn blik telkens naartoe werd getrokken. Daardoor voelt de ruimte ertussen voor mij als iets actiefs: een soort stilte waarin de vormen elkaar naderen zonder elkaar helemaal te raken.
Aquarel maakt dat proces zichtbaar. Het water bepaalt waar randen zacht worden en waar vormen zich van elkaar losmaken. Je stuurt, maar laat ook gebeuren. Daardoor ontstaat een beeld dat niet volledig vastligt, maar zich blijft ontwikkelen.
De lichte, koele tonen brengen rust, terwijl de warmere accenten het beeld bij elkaar houden. Geen tegenstelling, maar een evenwicht. Het ene kan niet zonder het andere.
Binnen de serie Inner Bloom voelt dit werk als een verschuiving.
Niet langer alleen naar binnen gericht, maar ook naar wat zich tussen vormen afspeelt.
Misschien is dat ook wat dit werk vraagt:
niet alleen kijken naar wat er is, maar ook naar wat ertussen ontstaat.
Vanuit die aandacht voor wat er tussen vormen ontstaat, groeide later Sculptural Silence: een nieuwe serie waarin ruimte, nabijheid en stilte nog sterker het beeld gaan bepalen.
Wat zie jij in de ruimte tussen de vormen?
