Vrucht in het Licht
Een appel, een keuze, een blauw – het verhaal
Soms begint een schilderij heel eenvoudig. Een appel aan een tak, zonlicht dat net langs een blad strijkt. Meer is er niet nodig om me te raken — of om te beginnen.
Wat me intrigeerde in deze aquarel was niet zozeer het onderwerp, maar wat er níet zichtbaar was. De leegte eromheen, het niets dat achter het beeld zweefde. In plaats van een realistische achtergrond koos ik voor een diepe, fluweelachtige blauw. Die kleur was er niet in het echt. Maar eenmaal in mijn hoofd, kon ik niet anders dan haar toe te voegen.
Die keuze veranderde alles. Het zachte blauw gaf het werk iets theatraals, bijna alsof het stilleven op een podium stond. De appel werd meer dan een vrucht; hij kreeg gewicht, alsof hij iets te zeggen had. Iets over groei, over rijping, over tijd misschien.
Ik werk graag intuïtief. Niet om iets te verbeelden, maar om een gevoel te vangen dat ik zelf pas later begrijp. In dit geval: de verstilling die kan ontstaan in een kleine beslissing. Eén kleur. Eén richting.
Vrucht in het Licht is voor mij geen ‘afbeelding’, maar een moment waarin vorm, kleur en gevoel samenkwamen. Misschien herkent iemand anders daar iets in. Misschien ook niet. Maar voor mij was het genoeg.
Als het werk je aanspreekt en je wilt er meer over weten – of voelen of het bij je past – laat het me gerust weten. Het is beschikbaar.
Ronnie
