Portobello

De portobello is de reuzeversie van de kastanjechampignon. Met zijn grote hoed, korte steel, vlezige structuur en neutrale smaak is hij heel goed te vullen met groenten en wat stukjes kaas of haloumi of als vulling in een omelet. Zo worden de eiwitten van de portobello aangevuld, bevat hij alle essentiële eiwitten en is hij geschikt als vleesvervanger.

 

De portobello is het vruchtlichaam van een schimmel. Hij groeit in het donker en bestaat voor meer dan 90 % uit water. Hij is beter niet rauw te eten omdat de stof agaritine in de portobello in grote hoeveelheden giftig is voor de mens. Door de portobello te verhitten, wordt deze stof voor het grootste deel afgebroken.

De vezels van portobello zijn moeilijk verteerbaar. Voor mensen met een zwakke spijsvertering raad ik aan de portobello na het bakken in een blender te vermalen en als saus of soep te verwerken.  Op deze manier zijn de voedingstoffen van de portobello veel gemakkelijker op te nemen.

De portobello is een goede bron van de B vitamines, met name de vitamines  B2, B3 en foliumzuur. Het bevat de mineralen magnesium, kalium, fosfor en koper. Portobello bevat de provitamine D. Deze vitamine kan onder invloed van UV straling zich in het lichaam omzetten tot vitamine D.

Om de portobello te verwerken borstel je hem eerst schoon. Daarna kun je hem vullen en in de oven laten gaar worden , je kunt hem in plakken of stukjes snijden bakken in wat extra vierge olijfolie, roerbakken met andere groenten of je voegt hem toe in kleine stukjes in een soep.